Cookies

Onderuit tegen de rode lantaarn

KSVE BAZEL 2-4 KAV DENDERMONDE

Een wedstrijd tegen de rode lantaarn - die al veroordeeld is tot degradatie en nog maar 3 punten sprokkelde - is altijd een hinderlaag. Win je, dan is dat de meest logische zaak te wereld. Maar laat je punten liggen, dan fronst iedereen de wenkbrauwen. Dat de komst van KAV Dendermonde wel eens een hinderlaag zou kunnen zijn, was op voorhand voorspeld. Enerzijds is Dendermonde niet meer de club die (voor nieuwjaar) nauwelijks aan 11 man geraakt, zonder keeper moest starten, en elke week een pak goals om de oren kreeg. Tegenwoordig krijgen ze hun wedstrijdblad gevuld en al is het niet altijd een goed gerodeerd geheel, er zit wel voetballend vermogen in die ploeg. In Bazel ging Dendermonde van start zonder op te warmen; te laat aanwezig om daar nog tijd voor te hebben. Om diezelfde reden ging de wedstrijd met 7 minuten vertraging van start. Anderzijds miste Bazel ook wel de nodige basispionnen: Geen Ruben Stuer, geen Bart Larchanché en geen Yarnick Bruyneels in de selectie. Ook coach Pecorella keek toe van achter de boarding.

Tegen staartclubs die de 0-0 verdedigen alsof ze daarmee landskampioen kunnen worden is het belangrijk om snel een opening te vinden. Naarmate een goaltje langer uitblijft stijgt immers het geloof bij de tegenstander en neemt de eigen nervositeit toe. Dat gaatje vond Nick Pieters al na 7 minuten spelen (1-0), dus de ban leek gebroken. Een tiental minuten later viel Dendermonde met 10 man. Ibrahim Camara was het niet eens met de beslissing van de scheidsrechter, gooide er nog wat verwensingen (in het Frans) bovenop richting scheidsrechter, schoffeerde "en passant" alle Vlamingen en mocht gaan douchen. Dat deed hij niet zomaar, hij dreigde eerst de scheidsrechter nog te lijf te gaan en trok vervolgens pas richting kleedkamers, waar de deur het nog moest ontgelden. Dendermonde met 10 en het spel nog eens 5 minuten stilgelegen. Benieuwd hoelang deze speler zal mogen bezinnen over z'n daden.

Goed. Hernieuwde focus, en op zoek naar wat weer aftekening. Milan Audenaert zorgde voor de 2-0 iets over halfweg de eerste helft. Een nieuwe monsterscore leek in de maak. Aan beide zijden werden meermaals aanvallen afgebroken wegens buitenspel, en vooral Dendermonde hanteerde een heel hoog spelende achterlijn waardoor ze het veld erg klein hielden en de Bazelse aanvallers op eigen helft teruggedrongen werden. Kort voor rust milderde Dendermonde echter tot 2-1 via De Souza Oliveira die nog maar z'n 9e match voor Dendermonde speelde maar inmiddels al wel aan 7 goals zit. Zoals eerder aangehaald, dit Dendermonde is niet het Dendermonde van de 2-14 uit de heenmatch.

Geen man overboord en een ganse 2e helft met 11 tegen 10 om de voorsprong vast te houden of uit te diepen. Maar De Souza Oliveira dacht daar anders over. Knap diepgestuurd tussen 2 verdedigers bleef hij koel en dropte de bal in de verste hoek buiten bereik van Ignace. 2-2 en alles te herdoen. Zo vlot als Bazel normaal de weg naar doel vindt, zo stroef liep het deze week. Een paar kansen op een nieuwe voorsprong werden gemist. En dan is er dat spreekwoord over het deksel en de neus... Voorzet aan de overzijde, opnieuw De Souza Oliveira die perfect geplaatst staat en het leer over Ignace in doel lobt. 2-3 zowaar. 

Bazel trok op zoek naar de gelijkmaker, maar Dendermonde bleef het veld erg compact houden en hoog verdedigen. En dan loop je 10 minuten voor tijd op een counter, en wordt het zowaar nog 2-4. Een Bazels slotoffensiefje veranderde daar verder niks meer aan. Zure nederlaag tegen de rode lantaarn en de eindronde weer wat verder weg.